Reis Suriname Dag 9

Dag 9 – Boottocht naar de plantages

Dag 9 van de reis gingen we “bootje varen”. Het is eens wat anders dan telkens de auto te nemen. De ouders van mijn vriendin hadden voordien al eens een bootje gehuurd en wouden graag bij dezelfde kapitein gaan. De routes die de bootjes varen kan je zelf kiezen en zo waren zij vorige keer naar Braamspunt gevaren. Braamspunt is blijkbaar vooral gericht op ontspanning en recreatie. Dit keer gingen we enkele plantages bezoeken in plaats van te luieren. Voor de keren dat je zover kan reizen zonder verblijfskosten moet je ervan profiteren om veel te doen, niet? Onze boot betrof een typisch Surinaams rivierbootje. Je ziet ze regelmatig op de Suriname rivier varen en worden zowel gebruikt door toeristen als door Surinamers die er een dagje tussenuit willen.

De kapitein van dienst was Iwan en het eerste dat we moesten doen was een reddingsvest kiezen… Ik stelde mij er maar niet te veel vragen bij… Alvorens de plantages te bezoeken, gingen we naar de monding van de rivier. In het brakke water (zout en zoet gemengd) staan op verschillende plaatsen visnetten welke in de voormiddag (moment van onze boottocht) worden gecontroleerd door vissers. Hier en daar ontsnapt er eens een visje wat de aandacht trekt van verschillende vogels en dolfijnen! We hebben enkele dolfijnen gespot maar helaas niet kunnen vastleggen op foto. De Surinaamse dolfijnen zijn duidelijk niet zoals de dolfijnen in pakweg Tenerife. Ze komen dus ook niet naast de boot zwemmen. Het dichtste dat we ze zagen was op een meter of 10 afstand. Ook de kleur verschilt met de gekende dolfijnen, in Suriname zijn ze eerder Bruin-roze dan grijs.

Lokale visser
Lokale visser, ingepakt tegen de brandende zon.

Na het dolfijn spotten ging het naar de plantages Rust en Werk en Frederiksdorp (Johan Margaretha).
Op baan naar de eerste plantage kwamen we een vreemde constructie tegen. Het zag er heel oud en tegelijk “modern” uit.

Waterpomp
Waterpomp

Volgens onze kapitein/gids betreft dit een waterpomp dewelke de achterliggende plantage van water voorziet. De pomp wordt momenteel nog steeds gebruikt voor de garnalenplantage achterin. Het licht gezouten water wordt opgepompt in betonnen vijvers waar ze het zout laten bezinken. Hierna voorzien ze andere vijvers, met een ingenieus sluizen systeem, met zoet water. In deze zoetwatervijvers worden dan de Surinaamse garnalen gekweekt.
De Surinaamse garnalen zijn moeilijk te kweken en kunnen amper gevangen worden in het wild. Hierdoor zijn ze te duur voor export en kan je ze enkel in Suriname krijgen/eten.

Na de korte uitleg voeren we verder richting onze eerste plantage, de plantage Rust en Werk. We werden opgewacht door enkele fel gekleurde krabbetjes, een slang en een wespennest. De slang, dewelke zich had genest onder enkele golfplaten, bleek de bewaker van de plantage te zijn (De slang zou daar al gedurende ruime tijd zitten). Voor de inheemse bevolking is deze slang dan ook heilig. Na wat korte sightseeing en een drankje in het plantage hoekhuis (oude café) gingen we terug naar de boot. De meeste dingen op de plantage Rust en Werk liggen wat te ver af om te voet te doen. Andere vervoersmiddelen dien je op voorhand te reserveren en dat hadden we dus niet gedaan. Op terugweg naar de boot begon het te druppelen en eenmaal in de boot gingen de hemel sluizen helemaal open. Al snel werd het zicht beperkt en viel het water met bakken uit de lucht.

Regenbui
Een heel korte maar krachtige regenbui. Ongezien!

Wat verder lag de plantage Frederiksdorp. Deze vond ik persoonlijk erg de moeite. De eigenaar heeft alle oude gebouwen op de plantage in zijn originele staat opgeknapt. Ik heb het wel voor de houten koloniale bouwstijl dusja… Prachtig onderhouden tuinen met daartussen oude houten gebouwen. Blijkbaar zou er eveneens een oud politiegebouw met cellenhuis moeten staan maar dit heb ik niet gezien. De zandpaden welke waren aangelegd zaten om één of andere reden vol muskieten welke erg hongerig leken te zijn. Al snel werden we, ondanks anti insectenproduct op ons lichaam, aangevallen en hebben we de plantage in een snel tempo bezocht :). Er was nog zoveel te zien, maar het moet aangenaam blijven ook. Op de plantage ligt ook nog een schooltje welke nog steeds in gebruik was. Op het moment dat wij daar waren was een deel van het dak eraf gehaald. Blijkbaar zou dit zijn omwille van de asbestplaten. Zelfs in Suriname zijn ze bezig met asbest te verwijderen!

Plantage Frederiksdorp
Plantage Frederiksdorp, prachtig gerestaureerde gebouwen.

Een plantagebezoek is gratis maar vaak vraagt men om toch iets te consumeren. Dus ook op de plantage Frederiksdorp hebben we wat gedronken en een lokaal Surinaams/Hindoestaans hapje gegeten. De naam van het hapje ben ik vergeten maar het was een soort gefrituurde kruiden donut. Lekker, dat wel.

Verder zagen we op onze tocht veel ibissen (witte vogel) en één zeldzame , met uitsterven bedreigde, rode Ibis. Het was een jong waardoor het nog bruin zag in plaats van mooi rood.

De boottocht was gewoon genieten van de zuivere lucht, de bijhorende natuur en cultuur. Super!

Leave a Reply