Arduino – Het speelgoed voor de grote jongens

Naar aanleiding van enkele posts op mijn neef zijn website (www.niek.be) raakte ik stilletjes aan meer en meer geïnteresseerd in elektronica en alles daar omheen. Een jaar geleden postte hij een reeks filmpjes van een Quadcopter (helikopter met 4 rotoren) die hij zelf had gebouwd. Hij deed dit met een “Arduino”-microcontroler.

Ook nog enkele andere kennissen waren bezig met de Arduino waardoor begon met wat opzoekwerk te doen rond het onderwerp.

Een Arduino Uno
Een Arduino Uno

Tot enkele jaren geleden volgde ik de richting MCT (Multimedia en Communicatie Technologie) te Kortrijk en buisde ik voor het vak technologie. Technologie is een mooie naam voor het vak “Elektriciteit”.
Gezien mijn buis hield ik de boot lang af  alvorens me er op te smijten en aan zelfstudie te doen. Eind vorige week kocht ik via de website iPrototype.be een starterskit met daarin enkele inputs, outputs, een Arduino en wat randbenodigdheden.  Alles werd geleverd in een mooi, in compartimenten onderverdeelde, doos. Ideaal om te starten.

Product: https://iprototype.be/products/kits/iprototype-starterkit

De start

Maandag 14 januari om 11 uur ging de bel. Het was de postbode met een pakje voor mij. De doos leek wat kleiner dan ik had verwacht en wou ze direct al onderzoeken. Ik bekeek alle onderdelen eens vluchtig en had bij de meeste eenzelfde gevoel: “Hoe heet dit nu weer en wat kan ik er nu weer met doen?”. Hierna las ik de eerste hoofdstukken van het boek “Getting Started with Arduino 2nd Edition” grondig, waardoor ik al snel aan het experimenteren kon beginnen.

Bouwen en programmeren

Met de paar LED’s, weerstanden en een sensor welke in mijn doos zaten besloot ik aan de slag te gaan. Ik wist bijlange niet hoe ik alles moest aansluiten en deed dit met behulp van het Trial and Error principe. Ik sloot alles aan op een breadboard waardoor niets permanent is. Wanneer iets niet ging draaide ik (bijvoorbeeld een LED) eens om om te kijken of het dan wel ging. Anodes en Kathodes, ik had er ooit al van gehoord maar het zat ver, zeer ver. Eenmaal een basisschakeling opgebouwd, kon het programmeren beginnen.  De Arduino moet geprogrammeerd worden om te weten wat hij juist moet doen met je schakeling. Je kan bijvoorbeeld een sensor uitlezen, hier voorwaarden aan koppelen en zo een led, motor of andere output aansturen. (Bijvoorbeeld lamp die gaat branden bij zonsondergang en terug uitgaat bij zonsopgang.).

De programmeertaal die hiervoor gebruikt wordt, voelt vrij gelijkend aan met de scripttaal PHP. Ik ben PHP redelijk meester, of ben het toch meester geweest, waardoor het programmeren wel vlot verloopt.

Bijleren

Elke keer als blijkt dat je opstelling werkt zoals gewenst, kriebelt het om deze verder uit te bouwen. Ik heb ondertussen het boek helemaal afgewerkt en heb nu een nieuwe volgende onderdelen in China besteld:

  • 100 blauwe led’s
  • 3 Relais
  • 1 LED cijfer
  • 1 Bewegingssensor
  • 1 Ultrasonische sensor
  • 50 lichtweerstanden
  • 10 Shift registers
  • 10 schakelaars
  • Pakket weerstanden

Binnen enkele weken komen deze toe en kan ik verder experimenteren.

Ik zou in de toekomst een Arduino willen implementeren in mijn garage. Deze Arduino zou dan bepaalde zaken (bijvoorbeeld de poort) kunnen automatiseren en mij kunnen vertellen hoeveel dieper ik mijn auto kan binnenrijden. Het is maar een idee, of het haalbaar is….
Ik zou eerst een robot bouwen welke ik via mijn computer kan aansturen. Eenmaal dat lukt kan ik er steeds op verderbouwen.

Mijn neef heeft er een Quadcopter  en een GPS tracker mee gebouwd. Het volgende dat hij wil automatiseren is zijn konijnenhok. Waarom dergelijke nutteloze projectjes bouwen/willen bouwen? Omdat het kan! En je leert er een heel pak uit bij. Ik ben er nu nog maar een paar dagen mee bezig maar heb al tal van zaken bijgeleerd.

Leave a Reply